دوباره یلدا شد و شروع اس ام اس های بانمک و بی نمک.
البته اگه یه جستجویی در گوگل بکنید میبینید که در کل ده، دوازده  تا اسم ام اس وجود داره که همه به هم میفرستند.
البته یکی رو دیدم که خیلی باحال بود. علاوه بر لطافت شعری، طنز زیبایی هم توش به کار رفته بود.
گفتم بنویسم که شماهم لذت ببرید.

میان دوستان افتاده ای تک،          رُخت هندونه، زلفت عین پشمک.
به یادت بوده ام هرچند اندک          برایت میزنم اینک پیامک.
شب یلدای تو، ای گل مبارک.

اگه حال دارید یک بند به این شعر اضافه کنید و در قسمت نظرها بنویسید.
شاید سال دیگه نوشته شما اس ام اس شد و پخش شد... (اگه اس ام اس باحال و طنز دیگه ای داشتید بنویسید)

---------------
اصلاحیه: مصرع آخر رو اصلاح کردم. موقع تایپ یک کم بی دقتی کرده بودم. هرچند که از اصطلاح ای گل خوشم نمیاد ولی چیز دیگه ای گیر نیاوردم که بهش بخورد و معنا عوض نشود. 

راست میگن هیچ کجا خونه خود آدم نمیشه.

پس از مدتها دوری از اینجا و کمی خستگی درکردن، کمی جمع آوری اطلاعات و چیز یاد گرفتن، اگه همه چیز مرتب باشه میخوام برگردم.

منظورم هم از برگشتن، نوشتن دوباره مطالبه ها، نه معنی دور زدن میده و نه معنی بازگشت به خویش و وطن و از این حرفها...

حالا ببینم کی بر میگردم.

یک کم هم اینجا رو باید گرگیری کنم.

 فعلا

------------------

پ.ن. جناب لرد عزیز هم لطف کنن یک کم در مطالبشون عکس مرتبط بگنجانند که مطلب بیش از حد خشک نشود.

ممنون

توی این فصل اولین کاری که باید بکنیم اینه که یک کابل درست کنیم تا بتونیم از کامپیوتر توی میکرو برنامه بریزیم. این کابل خیلی پیچیده نیست ولی یک کم دقت میخواد تا پایه‌های میکرو رو درست وصل کنیم.

کسانی که یک کم تجربه الکترونیکی دارن حتما شنیدن یا دیدن که میکروها رو باید بوسیله یک دستگاه خاصی به اسم پروگرامر (Programmer) برنامه‌هاشون رو توش ریخت. معمولا ساخت یا خرید این دستگاهها خودشون یک داستان مفصلی دارن و خیلی‌ها از کار با میکرو به خاطر همین دنگ و فنگها صرف نظر می‌کنن. اما.....

اما جناب AVR ما، علاوه بر تمام مزیت‌هایی که فصل قبل رو به خودش اختصاص داده بود، برنامه ریزیش هم یک شاهکاره.

یعنی کافیه پنج تا سیم از میکرو بکشید به کامپیوتر وصل کنید تا بتونید به راحتی میکرو رو پروگرام کنید.

ساخت کابل مخصوص پروگرام کردن میکروهای AVR

برای پروگرام کردن یک میکروی AVR تنها به یک فیش پارالل (Parallel) که بهش LPT یا DB-25 هم میگن نیاز داریم.
بعد باید یک سری از پایه‌های میکرو رو به پایه‌های فیش پارالل لحیم کرد.

یکی از بهترین پروژه های عملی بچه های برق، الکترونیک، مخابرات و کنترل و خیلی رشته های دیگه، پروژه های الکترونیکی با استفاده از میکرو کنترلرها است.

توی چند قسمت چندین پروژه ساده و جالب رو با میکرو کنترلر درست میکنیم که به درد همه بخوره، هم نمره بگیرین و هم خودتون از اینکه یک مدار ساختین لذت ببرین.

اول از همه بگم که در قسمت اول که الان خواهید خوند، سعی کردم یک کمی مقدمه بگم و طوری توضیح بدم که افرادی هم که علاقه دارن ولی دانش زیادی از الکترونیک ندارن اما از کارهای فنی سر درمیارن بتونن استفاده کنن.

اگه استاد برنامه نویسی میکرو و یا الکترنیک هستید میتونید از این بخش صرف نظر کنید.

مقدمه خوب برای بچه های خوب

میکرو چیه؟

تو فارسی ما استاد خلاصه کردن کلمه های سخت و قلمب سلمبه خارجی هستیم. میکرو در اصل خلاصه شده میکرو کنترلر (Microcontroller) هست. (بعضی وقتها به میکرو پروسسور هم میکرو میگن که یک سری تفاوت عمده داره و به درد این مطلب نمیخوره)

از وقتی الکترونیک اومد زندگی متحول شد و از وقتی IC اومد الکترونیک متحول شد!
از فرمایشات حکیم بزرگوار Lost !!

IC دیگه چیه؟

آی سی یک قطعه الکترونیکی هست که یک مدار خیلی بزرگ رو توی یک فضای خیلی کوچیک فشرده کردن و تنها سیمهای رابطش رو بیرون آوردن. مثلا فرض کنید همین CPU کامپیوتر شما که یک آی سی فسقلی هست حدود 200 میلیون قطعه مختلف توش کار گذاشته شده. حالا تعداد قطعات روی Motherboard خودتون رو بشمرید به زحمت به 1000 قطعه میرسه.

یعنی اگه قرار بود CPU شما رو توی یک بسته کوچیک جاساز نکنند، الان اندازه اون CPU در حدود یک اتاق بزرگ بود.

ما که آخرش نفهمیدیم میکرو چیه؟

میکرو یک IC خیلی جمع و جوره که معمولا چندین هزار قطعه الکترونیکی رو در کنار هم در یک بسته قرار دادن. اینطوری هم در فضایی که یک مدار خیلی بزرگ نیاز داره صرف جویی میشه، هم هزینه ساخت میاد پایین و هم مصرف برق کمتری داره.

مثلا کیبرد شما، ماوس شما، تلوزیون، یخچالهای جدید، ساعتهای دیجیتال، ماشین حسابها، درب بازکنهای تصویری و غیره همه میکرو دارن. کارهایی هم که میکرو میتونه بکنه تقریبا نامحدوده، یعنی از اندازه گیری دما در یخچال، تا دریافت و ارسال مادون امواج قرمز در کنترل تلوزیون، محاسبات پیچیده ریاضی تا کنترل ربات و هوش مصنوعی رو میتونه انجام بده.

این ورد 2007 عجب چیز جالبیه. باز هم مایکروسافت از دستش در رفت و یک برنامه خوب ساخت.

امشب داشتم با ورد کار میکردم که دیدم امکان پست برای وبلاگها رو هم داره. گفتم حتما باید راهش بندازم.

یک خورده ور رفتن باهاش و یک کم جستجو در اینترنت این نتیجه رو داد که به سادگی میشه از ورد به وبلاگ مورد نظرتون پست کنید.

این پست رو الان دارم با همین ورد تایپ میکنم.

فعلا ببینم چطوریه.. هنوز نمیتونم صد درصد بگم که خیلی عالیه. چون مثل برنامه «Windows Live Writer» که قبلا معرفی کرده بودم قالب وبلاگ رو توش قرار نمیده. ولی امکانات ویرایش بسیار عالی ورد در اختیار آدمه.

برای راه انداختنش این مراحل رو طی کردم.

• دکمه «Office Button» رو زدم و از Publish گزینه Blog رو انتخاب کردم.
• از من پرسید که میخوای اکانت جدید درست کنی یا نه. اگه ازتون پرسید بگین آره ولی اگه نپرسید هم از همون صفحه جدیدی که باز میشه «Manage Accounts» رو بزنید.
• New رو بزنید تا اکانت جدید بسازید.
• از کادر «Choose your blog provider» سرویس وبلاگ خود رو انتخاب کنید. یعنی:
  • اگه از بلاگر وبلاگ دارین Blogger رو انتخاب کنید و Next رو بزنید و بعد Username و Password رو وارد کنید و تمام.
  • اگه وبلاگتون با WordPress کار میکنه، WordPress رو انتخاب کنید و Next بزنید و توی صفحه بعد در قسمت «Blog Post URL» آدرس دقیق وبلاگتون رو بصورت
    «http://LostLord.com/xmlrpc.php» وارد کنید و بعد Username و Password رو وارد کنید و تمام.
  • اگه وبلاگ شما با MovableType کار میکنه، گزینه Other رو انتخاب کنید و توی صفحه گزینه API رو بگذارید روی MetaWeblog و بعد در قسمت «Blog Post URL» آدرس دقیق وبلاگتون رو بصورت
    «http://LostLord.com/cgi-bin/mt/mt-xmlrpc.cgi» وارد کنید و بعد Username و Password رو وارد کنید و تمام. یعنی آدرس فایل «mt-xmlrpc.cgi» رو بهش بدین و خارج بشین.
  • در مورد وبلاگهای ایرانی مثل پرشین بلاگ و بلاگفا و غیره اطلاع دقیقی ندارم که چطوری میشه اینکار رو کرد ولی اگه هر کدوم از API های Atom و یا MetaWeblogs رو ساپورت کنن به همین صورت میشه تنظیمشون کرد.

• برای تنظیم جایی که عکسها قراره آپلود بشه دکمه «Picture Option» رو بزنید.
  • گزینه «My Own Server» گزینه مورد نظر اکثر کسانی هست که خودشون هاست دارن و عکسها رو روی سایت خودشون آپلود میکنن. این گزینه رو انتخاب کنید.
  • در قسمت «Upload URL» آدرس کامل FTP سایتتون رو وارد کنید. مثلا در سایت ما اینطوریه: «ftp://USERNAME:PASSWORD@lostlord.com/public_html/lost» یعنی من به ورد میگم که همه عکسهای من رو توی فولدری به نام lost روی سرور ذخیره کنه. توجه کنید که public_html شاخه اول سایت (Root) هستش و تقریبا همه جا ثابته. پس اگه یک فولدر به اسم image توی ریشه سایتتون دارید باید بزنید /public_html/image
  • در قسمت «Source URL» آدرس HTTP اون شاخه رو وارد کنید. یعنی همون آدرسی که بصورت معمول توی اکسپلورر میزنید تا اون عکس دیده یشه. مثلا مال ما اینطوریه:
    «http://www.lostlord.com/lost» یعنی درون پستها عکسها رو از این شاخه نشون بده.

• دیگه تنظیم دیگه ای نداره. متن مورد نظرتون رو تایپ کنید و دکمه Publish رو بزنید. اگه همه چیز و همه تنظیمات درست باشه، به سرعت متن مورد نظر شما ارسال میشه.

• برای تنظیم کردن موضوع (Category) مطلب از روی ریبون بالای برنامه گزینه «Insert Category» رو بزنید.
• برای باز کردن و تغییر دادن پستهای قبلی کافیه دکمه «Open Existing» رو بزنید.

همونطور که میبینید عکسها رو با استفاده از خود ورد 2007 سایه زنی کردم و تغییر اندازه دادم. تازه میتونید به سادگی چارت و جدول هم به متن اضافه کنید.

فعلا همین قدر بلدم. اگه نکته جدیدی گیرم اومد حتما میگم.