نوشته های قبلی
تعریف اول: راست اخلاقی یعنی بیان تصوری توسط شخص که در ذهن خود شخص تصدیق شده باشد.
تعریف دوم: راست فلسفی یعنی بیان حقیقتی توسط شخص که در واقعیت، عینیت داشته و در ذهن خود شخص هم تصدیق شده باشد.
استنتاج: هر دروغ اخلاقی یا فلسفی میتواند از جنبه ای راست اخلاقی باشد؛ زمانی که خود ِ فرد، آن را باور داشته باشد.
حکم: حقیقت امری است در ورای واقعیت که میتواند عینیت ظاهری داشته و یا عینیتی باشد فراتر از به چشم دیده شدن.
پ.ن1: هر انسانی برای بیان منش فکری ِ خویش واژه نامه ای در ذهن دارد که میتواند کاملاً شخصی و متفاوت با معیارهای رایج باشد و کلیاتی از زندگی را در آن تعریف کند. ولو آنکه این تعاریف، به ظاهر، هیچگاه ظهور و بروزی نیابند ...
پ.ن2: کاش همه ی راست های اخلاقی مان ، راست فلسفی هم بود.
پ.ن3: کاش بصیرتی بیابیم که راستهای اخلاقیمان، راستهای فلسفی ... و راستهای فلسفیمان نیز بیان واقعیتها نبوده، بلکه بیان حقایق باشد.
نوشته جناب Lord در تاریخ: March 2, 2007 10:14 PM
لینک دنبالک: http://www.lostlord.com/cgi-bin/mt4rc2/mt-tb.cgi/950