
گویند که آدمیان دو نوعند
یک دسته از تو فراترند از حیث کمالات و علم و ایمان و دسته ای دیگر از تو فروتر
و اقتضای فطرت آدمی آن است که ميپسندد دیگر آدمیان نیز شبیه به او باشند در مراتب
اگر از تو پایینتر باشند تو را چون خود میکنند و اگر از تو بالاتر باشند به حقیقت، و عناد و حسادت و صفات مذمومی در ایشان نباشد خواه ناخواه دستت بگیرند و یا رسنی بی افکنند تا تو را نیز رهنمون گردند بدان مقام که هستند
پس با آنان باش تا به ایشان پیوندی و در تو اثر کنند که راه صواب این باشد
و همواره خود را در پایین ترین مراتب میبین و به فکر ارشاد کس مباش تا آنگاه که اجازتی نیافته ای از حضرت کبریا
زیرا که دوران نبوت به خاتمیت رسید و هرکس به فراخور شعور از آنچه موجود است تواند که بهره بردن
ولایت نیز باقی است و فیضان میکند بر عالم مُلک و قدر و اندازه ی بهره برنده به خود اوست
تو خود میباش و بدان که کیستی و کجایی و اصلت چیست که تو را همین بس.
والسلام