گر بدینسان زیست باید پست
من چه بی شرمم
اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم
بر بلند كاج كوچه بن بست

گر بدین سان زیست باید پاك
من چه ناپاكم اگر ننشانم از ایمان خود چون كوه
یادگاری جاودانه بر طراز بی بهای خاك