امروز كلی راجع به آینده تفكرات نمودیم و به این نتیجه رسیدیم كه تو این مملكت آینده ای نداریم .
ما كه مال و منال نداریم باهاش برج بسازیم و بابامون هم كه كاره ای نیست تو مملكت كه تأمینات باشیم
با این وضع حقوق و دانشگاه و خرج و این حرفا هم كه كفاف نمیده باید یه جورایی بزاریم از مملكت بریم
بلكه اونجا با گارسونی بتونیم زندگی كنیم.( یادم باشه بعداً فرق بین زیست و زندگی رو بنویسم و اینکه ما تو ایران در حال حاضر فقط زیست میکنیم )
بعد دوباره تفكرات نمودیم و دیدیم كه این برای اوناییه كه بخوان 25سالگی نوه داشته باشن و ما كه صبرمون زیاده همچین هم وضعیت برامون بد نیست
بعد از لیسانس ، فوق و بعدش دكترا رو میگیریم و میریم تو همین دانشگاه خودمون استاد میشیم !
یه خوبی هم داره اینه كه اون موقع دیگه قیافمون 8 - 27 ساله شده و این دربون خنگ دانشكده بهمون گیر نمیده كه آقا پسر!!! شما دانشجویی؟
بعد هم كه شاكی میشیم میگه ماشالا چقدر خوب موندی!!( مرتیكه احمق )
نوشته جناب Lord در تاریخ: September 27, 2003 2:00 AM
لینک دنبالک: http://www.lostlord.com/cgi-bin/mt4rc2/mt-tb.cgi/203
نوشته های قبلی