جناب لاست رفتن سفر برای مسابقات روبوتیک که آدم اهنی بازی کنن (گفتن نگو کجا) و ما هم در حال آش پشت پا خوردن نیستیم از بد شانسی...
یه خورده دقت كنین میبینین كه آدما هر چقدر هم كه بزرگ باشن ، نفس كاراشون تا آخر عمر بچه گونه باقی میمونه (منظورم كلیه )
همه چیزشون درونش تا حدی از بازی هایی كه زمان كودكی و نوجوونی میكردن یه مایه ای داره ، حتی جدی ترین مسائل هم استثنا نیست.
ناپلئون میگه اگر در مسائل پیچیده قدر ی به اندازه كودكان ساده ببینیم آن مسئله به سادگی حل میشود.
شایدم اشتباه میكنه...
خب دیگه میخواستم بیشتر بنویسم ولی میگن حاضر شو باید بریم یه جای باكلاس پلوخوری...
خدا به داد با كلاسا برسه
-------------------------------------------------------------------------
خب از اون جا سخته برگشتیم
این شام باكلاسا هم همچین چیز بدرد بخوری نیست
كلی غذا حروم میشه
كلی غذا زهر مار آدم میشه كه باید خیلی باكلاس عرق بریزه و با كارد و چنگال گوشت ببره
كلی باید مواظب دیدگان هزار تا ماه ... باشه كه همش زل زدن به بشقاب و قیافه آدم
و كلی با این آروم غذا خوردن آدم حال نمیكنه چون وقتی كلی میخوری انگار هیچی نخوردی و همش همون موقع هضم رفته
چقدر من كلی كلی كردم امشب
ووییچ یه چیز دیگه هم اینكه از این به بعد كاری ندارم كی میاد اینجا رو میخونه
میخواد منو بشناسه یا نه هر چی میخواد بگه تو همین كامنت بگه و خودشو خلاص كنه و اینقدر تو كوچه خیابون راجع به سایت و مطالب آدم بلند بلند نظر ندید كه ملت چپ چپ نگاهمون كنن و دیگه اینكه اینجا رو اگر هر روز آپدیت نكنم هر 24 ساعت حتما آپدیت میكنم اونم بدون ممیز كردن و قیچی كردن
ارادت
پایندهباشید تا بعد