من سكوت رو دوست دارم چون كلماتی كه از سكوت بیرون میاد و من بهش میگم موسیقی سكوت كلماتی هستند كه نمیشنوی ولی میتونی دركشون كنی كلماتی كه از سكوت بیرون میاد كلمه های بی واژه است فقط كافیه كه ذهنت رو ساكت كنی اونوقت میتونی امواج بی صدایی و سكون رو تجربه كنی در هند آئینی هست به اسم جاینیزم كه شاهزاده ماهاویرا موسس اون بوده البته به خاطر اینكه جاینیزم تحریف شده و خیلی سختگیر و پدردراره زیاد طرفدار نداره و بعد از جاین همه به طرف شاهزاده بودا رفتند و ترجیح دادند كه آیین بودا كه راحت تره رو داشته باشند. حالا قصه اینه كه ماهاویرا یازده تا مرید (شاگرد و رهرو ) داشته كه دائما در سكوت بودند و هیچی نمیگفتند ، خود ماهاویرا هم چیزی نه گفته و نه میگفته و تا اخر عمرش هم كسی كلمه ای از اون نشنیده (ولی لال نبوده!!) و همیشه در حال مراقبه و سكوت بوده! توی این سكوت كه بین ماهاویرا و شاگرداش برقرار شده بود تعلیمات ماهاویرا منتقل می شده و اونها هم می نوشتند و به مردم منتقل می كردند و جالبه كه هر یازده نفر یك چیز رو نوشتند بدون یك كلمه كم یا زیاد شدن این همه تعلیمات (تعدادش یادم نیست ولی خیلی زیاد بوده و اگر حال داشتم یه سری از چیزاشو میگم!!) و این سكوت بوده كه با اونها حرف زده و حرفای مرشد رو به مریدانش منتقل كرده بعد این یازده مرید به سرزمین های مختلف میروند و حرفهای استاد رو منتشر میكنند ولی متاسفانه از این آئین هم سوء استفاده میشه و تقریبا به فنا میره... ارادت پاینده باشید و سلامت تابعد Lord
نوشته جناب Lord در تاریخ: November 12, 2003 7:00 PM
لینک دنبالک: http://www.lostlord.com/cgi-bin/mt4rc2/mt-tb.cgi/239