صبح ساعت چهار طبق معمول میخوام كانكت بشم كه به دوستان گیلانی ساعت و شماره پرواز رو بدم بعد كامپیوتره روشن نمیشه
كارت گرافیكی رو كه درمیارم میبینم دیود مادربرد روشن میشه و یعنی برق میرسه دل و روده ی كامپیوتر و فیشها رو یه دور درمیارم و دوباره جا میزنم و كابلا رو بالاپایین میكنم و آخر سر ناباورانه صدای دلنشین و گوش نواز موتور جت و فن های داخل كیس بلند میشه
ویندوز طبق معمول ده ثانیه ای بالا میاد و بلافاصله بعدش روی كانكشن مربوطه كلیك میكنم كه اونم بلافاصله ارور 718 میده و از ریموت كامپیوتر یا مودم ایراد میگیره
به دیوایس منیجر هم كه میرم میبینم اصلا مودم وجود نداره
دوباره برد مودم رو جابجا میكنم و درمیارم و جا میزنم كه بازم فایده نداره
بعد به كنترل پنل كه میرم میبینم تو قسمت مودم در كمال تعجب مودم رو شناخته و منم در كمال تعجب دوباره درایور مودم رو نصب میكنم ولی بازم كانكت بی كانكت
كنترل آلت دلیت رو میگیرم و هرچی اسم كه به نظرم بیخود میاد رو از لجم اندپروسس میكنم و دركمال ناباوری میبینم نورتون اینترنت سكیوریتی كه دیس ایبل بود باعث شده بود كه مودم بپره! (دلایل تستیكیولاریتی)
بالاخره كانكت شدم و شماره پرواز و ساعت رو دادم و بعد ساعت پنج و نیم آژانسیه زنگ زده كه هنوز ماشین رو میخواین یا نه ؟ !
ما هم گفتیم بله
ساعت یه ربع به شیش ماشین اومده و ما رو برده فرودگاه
بعد ساعت هفت پروازمونه و ما هم خداخدا كه برسیم (بگذریم از سه تومن آژانسی كوفتی)
حالا روحمون هم خبر نداشت كه یارو زنه بعد از اینكه كارت پروازگرفتیم و نیم ساعتی نشستیم تو پیج سالن میگه
دینگ دینگ دینگ...مسافرین محترم پرواز 243 به مقصد رشت ، هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران ، هما ضمن پوزش از شما به اطلاع میرساند پرواز به علت بدی آب و هوای مقصد تا اطلاع ثانوی تأخیر خواهد داشت...لطفا سالن را ترك نفرمایید
و این تأخیر تا ساعت ده هم طول كشید و تو این مدت دو ساعتی راه رفتم تو سالن و بعد كه نشستم اون یارو آلمانیه كه كنارم نشسته بود با لهجه ی مزخرفش هی میگفت تأخیر پرواز عسلویه چی شد ؟
اعصابم كلا به هم ریخته بود و پیش خودم حساب میكردم الان اگر یكی از این پژو زردا كه تو میدون آزادی وایسادن گرفته بودم رسیده بودم
بعدش لطف كردن و بهمون كیك و نوشابه دادن كوفت كنیم...
فشار عصبی و ضربان قلب و استرس اونور و اینور و همه طرف باعث شد برم ترافیك ایران ایر و كارت پرواز رو بدم و برگ پرواز بلیط رو پس بگیرم (ولی دلیل قانع كننده ای نیست )
خلاصه رفتن همانا و ده دقیقه بعد هوای رشت صاف شدن همانا و پرواز صورت گرفتن همانا و من هنوز تو راه خونه بودم كه مسافرین محترم رسیده بودن رشت
گریه م گرفته بود از اینهمه وقتی كه از همه طرف تلف شده و كلی خاطره ی بد
ولی دو تا تلفن بهم شد كه حالم رو عوض كرد
یكی شوهر عمه م بود و یكی دیگه ش بهترین دوستم از شمال كه خیلی وقت بود میخواستم صداش رو بشنوم
الان دپرس دپرس تشریف داریم و عید دیدنی هم نرفتم و الكی نشستم خونه و كتاب ورق میزنم
یعنی واقعا فقط دارم ورق میزنم و فكرم به اینه كه امروز زمین و آسمون و ریسمون دست به دست هم دادن تا این مسافرته جور نشه و من و خودم تو خماری بمونیم و به قولش با مشت خورد تو ذوقمون
بعد شب اومدم اینا رو كه نوشتم پست كنم تو اینجا كه میبینم یه همچین چیزی نوشته
Bandwidth Limit Exceeded ! The server is temporarily unable to service your request due to the site owner reaching his/her bandwidth limit. Please try again later
بازم دم
احسان و
محمد رضا و
امیر و كلا این گروه
پرشین تولز گرم كه ما رو تحویل میگیرن و حسابی خجالتمون دادن و باندویدمون رو اضافه كردن و یه كم باز روحیمون بهتر شد
----------------
پ.ن: ثبت شد به تاریخ ششم فروردین هزار و سیصد و هشتاد و سه خورشیدی
یكی از مزخرفترین و بیخودترین روزهای گرفته ی سال برای من كه امیدوارم برای شما اینطوری نبوده باشه...
نوشته جناب Lord در تاریخ: March 25, 2004 11:59 PM
لینک دنبالک: http://www.lostlord.com/cgi-bin/mt4rc2/mt-tb.cgi/330
نوشته های قبلی