دیروز تو روزنامه شرق بالاخره یه عكس آشنا دیدم كه كلی خاطره باهاش داشتم!
یه انیمیشن ساده كه باهاش بزرگ شدم ولی خیلی با من فرق داشت
كمترینش این بود كه من تو هوای سرد سوئد نبودم كه بخوام همیشه یه پولیور قهوه ای تنم كنم یا شلوارم وصله داشته باشه
... دوبله شده در شبكه دوم سیما
با صدای مرحوم ژاله كاظمی بود فكر كنم ...
یه عكس بود از الفى اتكینز و خالقش و یه مصاحبه با هر دوشون!
گفتم بد نباشه شما هم یه نگاهی بهش بندازین
و آخر سر تنها چیزی كه میشه گفت یه جمله ی تكراریه ؛
یادش بخیر