نوشته های قبلی
می پرسن چه شكلی بود؟
یا می گم حافظه ام یاری نمیده یا یه همچین شكلی رو براشون مجسم میكنم
ولی واقعیت اینه كه حتی اگه منم بخوام فراموش كنم حافظه ام خوب یادشه و مدام بهم یادآوری میكنه كه همچین حالتی بود
یا
نمیدونم
یه چیزی تو همین مایه ها دیگه
گور بابای همه چی
چی شد كه اینو نوشتم؟
آها
خواستم بگم Good Will Hunting رو اگر سه بار هم به زبون اصلی دیده بودین، یه بار هم با دوبله ی موسسه قرن 21 ببینید
ترجمه ش كردن به ویل هانتینگ نابغه!
میشه گفت اصلا سانسور دیالوگ ندارن و این چند تا فیلمی كه با دوبله ی اینا دیدم واقعا قشنگ بوده
اما در كل از اونجایی كه نقد خواستار خود ِ آدم برای خود ِ آدم جالبه، نشستم فكر كردم چرا از این تیپ فیلما ممكنه خوشم بیاد؟
نتیجه ی كلی این شد كه شخصیت اصلی فیلمای امثال "شهر فرشتگان" با بازی نیكلاس كیج یا همین "ویل نابغه" به دنبال احساسشون پا میذارن روی هر چی عقله
Seth میاد و دور ِ فرشته بودن رو خط میكشه تا به قول حافظ دمی خوش باشه
من چون نمیتونم و نتونستم توی زندگی واقعیم اینجوری باشم طبیعتا یه همچین فیلمایی برام جالبه
اون وقتی هم كه تونستم به عقل ِ غلبه كنم برای هفت جدم كافیه و پشت دستمو داغ كردم
بگذریم
به هر حال این زندگی آدم امروز یا دیروز نیست
به قول خودم تا بوده همین بوده و تا هست همین هست
باور آدمایی كه در دَم زندگی میكنن و توی همون لحظه تصمیم میگیرن كه همون لحظه رو داشته باشن و دل به دریا میزنن، یه وقتایی قابل غبطه خوردنه
اگر آدمی باشی كه یا توی خاطرات گذشته سیر میكنه یا توی حوادث و اتفاقات آینده مشغول خیال بافی و درست كردن ایده آلهاست، هیچ لذتی نمیتونی از زندگی در حال عبورت ببری
بیشتر ِ حرف ِ اینجور فیلمها به نظرم همینه
بود و خواهد شد مهم نیست ، مهم هست ِ و اینكه هر چی كه هستی از زندگیت لذت ببری و بتونی ازش استفاده كنی و بیخیال
فعلا
نوشته جناب Lord در تاریخ: April 5, 2005 6:16 AM
لینک دنبالک: http://www.lostlord.com/cgi-bin/mt4rc2/mt-tb.cgi/625