نوشته های قبلی
با هر قدم راه رفتن، پای راستم سی سانتی از زمین بلند میشود و پای چپم چهل سانت
تمام وزنم را روی ساعد و شانه هایم می اندازم و بعد پرواز میكنم و فرود می آیم و آنقدر ادامه می دهم تا به جایی برسم
زندگی همه اش همین باید باشد
مثل همان كبوتری كه سال 66 موج انفجار گرفته بودش
یادت هست كه
در حیاط خانه مان افتاده بود و میپرید و می افتاد و آخر هم یك روز صبح كه از بالا دیدمش در حوض آبی مان بود و ماهی ها داشتند برایش فاتحه میخواندند
وقتی روی زمین هستم اما پای چپم جور آن یكی پا را به زور بر دوشش میكشد طفلك
دلم برایش میسوزد از بس كه خسته و تنهاست
گفتم كه
پای راستم را هروقت از این قالب مسخره دراوردند یك ماه هم پای چپم را روی هوا نگه می دارم كه حسودی اش نشود
با این عصاها اگر عینك گرد دودی هم باشد مثل پدر تاك شده ام انگار 
بیچاره پدر تاك كه من مثلش باشم
راستی
شاید او هم از ماریا خوشش آمده بود
ولی خب همیشه رابین هود چیز دیگری است و زورش هم بیشتر است و تیر و كمان هم دارد تازه
هر دوی آنها هم روباهند
هوس كرده ام چند سكه در گچ پایم بگذارم تا ببینم داروغه ی ناتینگهام پیدایش میكند اینبار یا نه
قدیم ها كه خیلی بچه تر از حالا بودیم فكر میكردم اگر یكبار دیگر داستانها را از اول بخوانم خدا دعایم را برای كوزت و دیگران اثر داده است و اینبار كمتر رنج میبرند
حتی فكر میكردم دخترهای بدجنس تناردیه و خواهرهای زشت سیندرلا اگر خوب و مهربان و زیبا شده باشند چقدر خوب است
ولی خب
هیچوقت بعضی چیزها را نمی شود عوض كرد
این را وقتی فهمیدم كه كمی بزرگتر از بچگی هایم شده بودم
بروم
موشهای كلیسا گشنه اند
دیگر صدای پیانو هم نمی آید
حتما یك تكه نان در سبد هست
اگر هم نبود عوضش آن دختر عوضی همسایه دیروز از من پرسید كه پایت درد میكند؟
من هم گفتم پایم اگر درد را میكرد نمی شكست
پایم فقط دارد درد را بر دوشش می كِشد
بی چاره درد
دختر همسایه ناراحت شد كه من فهمیدم چقدر بی ادب است
ولی من اصلا هنوز هم چیزهای كشیدنی را دوست ندارم
منت
سیگار
درد و خجالت و كلمات دیگری كه بعضی دخترها بلد هستند و من نه
یا شاید یادم رفته است از بس گوشم را گرفته ام تا نشنوم
بروم
موشها گشنه شان شده
پارس میكنند
نوشته جناب Lord در تاریخ: April 12, 2005 7:15 AM
لینک دنبالک: http://www.lostlord.com/cgi-bin/mt4rc2/mt-tb.cgi/629