نوشته های قبلی
باز فرو ریخت عشق از در و دیوار من
باز ببُرّید بند، اُشتر کین دار من
بار ِ دگر شیر ِ عشق، پنجۀ خونین گشاد
تشنۀ خون گشت باز، این دل ِ سگسار من
باز سر ِ ماه شد، نوبتِ دیوانگی ست
آه که سودی نکرد، دانش ِ بسیار من
صبر ِ مرا خواب بُرد، عقل ِ مرا آب بُرد
کار ِ مرا یار بُرد، تا چه شود کار ِ من
سلسۀ عاشقان با تو بگویم که چیست؟
آنکه مسلسل شود طُرّه ِ دلدار من
خیز، دگر بار خیز، خیز که شد رستخیز
مایۀ صد رستخیز، شور ِ دگر بار من
گر ز خزان گلسِتان، چون دلِ عاشق بسوخت
نَک رُخ آن گلسِتان، گلشن و گلزار من
باغ جهان سوخته، باغ دل افروخته
سوخته اسرار باغ، ساخته اسرار من
نوبت عشرت رسید، ای تن محبوس من
خلعتِ صحّت رسید، ای دل بیمار من
پیر خرابات، هین، از جهت شُکر ِ این
رو گِرو ِ مِی بنه، خرقه و دستار من
خرقه و دستار چیست؟ این نه ز دون همتی ست؟
جان و جهان جرعه ایست از شَه ِ خَمّار ِ من
دادِ سخن دادمی، سوسن آزادمی
لیک ز غیرت گرفت دل ره گفتار ِ من
گزیدۀ غزلیات شمس، مولانا جلال الدین محمد بلخی
نوشته جناب Lord در تاریخ: September 5, 2005 2:44 PM
لینک دنبالک: http://www.lostlord.com/cgi-bin/mt4rc2/mt-tb.cgi/723