نوشته های قبلی
نشستم توو شرکت و از زور بیکاری و بی حوصلگی برای خوندن، به آدما فکر میکنم و به خودم و آینده و اینکه از دوم مرداد تا پونزده شهریور چقدر زود گذشت...
بقیه هم معمولا و کما بیش خب باید یه همچین فکرایی بکنن وقتای بیکاری دیگه ... لابد
میگن نفْس رو به کار بگیر وگرنه اون تو رو به کار میگیره ...
البته خب این به کار گرفتن نفس به نظرم جالب نباشه که فقط محدود به ذهنیات باشه
دلم میخواد خارج از درسا و کتابای خودم، دوباره برم سراغ ریاضی
یا بیل بزنم
توو همین فکرام که آقای گل میاد توو و بلیت قطار درجه دوی ارزون قیمت برای نیشابور میخواد که یه روزه بره و برگرده
خیلی روستایی حرف میزنه!
(منظورم داهاتی نیست)
خیلی ساده و مهربون و ماه واره و آدم هی میخواد بوسش کنه!
بیخیال
اون که میره شروع میکنم به نوشتن!
خب راستش فکر کردم تا یادم نرفته بگم که یکی از بزرگترین محک و ملاکای خوب بودن آدما صداقتشونه
چیزی که خیلی کم پیدا میشه این روزا
البته به جز صداقت در گفتار، بیشتر منظورم صداقت در رفتاره که بهش میگن معرفت و صفا و خاکی بودن
آقا همه بدمدل دارن فیلم بازی میکنن و در حقیقت هیچکس خودش نیست
از آرایش و ظاهر آدما بگیر تا طرز حرف زدنشون و حتی معنی خود جمله هاشون تا برسی به صحت و سقمش
هیچ خوب آدمایی نمی بینم
نوشته جناب Lord در تاریخ: September 6, 2005 3:17 PM
لینک دنبالک: http://www.lostlord.com/cgi-bin/mt4rc2/mt-tb.cgi/724