داره نم نم بارون میزنه و شیشه ی چرب و کثیف ماشین رو گل خالی میکنه
یارو زنه تو رادیو میگه با این هوا الان آدم باید یه چتر بگیره دستش و لب دریا راه بره ...
بعد من تو دلم میگم خره ... آخه بارون اونجا همش کجه و خیس آب میشی ...
تازه چتر مال هوای دو نفره س و تکی که آدم دیگه چتر نمیگیره!
![]()
همینجوری یاد تمام دریا میوفتم و تمام گیلان
بدجوری دلم شمال میخواد
بوی نم خاکش و رطوبت هواش و ...
دوباره هوایی میشم و شیشه رو میکشم پایین تا به یاد اون روزا یخورده نفس بکشم
موففففف ... چه بوی گازوئـــيــــلـــــــی ميــــــــــــاد !!
بعد ابرا یواش یواش میرن کنار و یه کوه بیرون میاد که سفید شده ...
دستامو ها میکنم و نقشه ی کوه فردا رو مرور
اولین برف اساسی پاییزی
اونم خودش یه دریاس دیگه ... فقط از نوع کوهش!