آدمی می تواند ساقه ای باشد ترد و شکننده و خموده در سیل مشکلات
یا نخلی استوار و مستقام و با وقار و تنومند
اما می خواستم این را بگویم که آدمی باید که گیاه باشد

بی آزار و سبز و سودمند و بی ضرر ...
اگر که شکننده و خم باشد باز هم مهم نیست
کافیست که مخلوقات از دست و زبانش به امان باشند و از برکاتش منتفع ...
همه ی هستی همین است و جز این
سبز ماندن و در حد توان و ظرفیت، استواری و پایداری و تلاش و رشد ...