Info
خاک در می فروش

هاتفی از گوشه ی میخانه دوش
                                    گفت ببخشند گنه، مِی بنوش

لطف الهی بکند کار خویش
                                      مژده رحمت برساند سروش

این خِرد خام به میخانه بر
                                تا می لعل آوردش خون به جوش

گر چه وصالش نه به کوشش دهند
                                   هر قدر ای دل که توانی بکوش

لطف خدا بیشتر از جرم ماست
                                 نکته سربسته چه دانی خموش

گوش من و حلقه گیسوی یار
                                    روی من و خاک در می فروش ...


نوشته جناب Lord در تاریخ: July 3, 2006 7:09 PM
لینک دنبالک: http://www.lostlord.com/cgi-bin/mt4rc2/mt-tb.cgi/879


نظرها:
1-

اين غزل عجيب زيباست.
من كلي ياد گذشته افتادم و ...
هنوز مي شه يه جاهايي خستگي در كرد.


نوشته جناب mozhgan در تاریخ July 5, 2006 11:20 PM

2-

سلام.
" گرچه وصال‌اش نه به کوشش دهند..."
قضیه چیه؟! من فکر می‌کنم غرض همون بهونه‌هه باشه. می دونی که... در هر صورت شاید برداشت هرکی از این شعر رابطه مستقیم با اعتقادش داشته باشه. ( انگار من زودتر از شما اون قضیه جدی بودن رو شروع کردم! ببخش دیگه!)


نوشته جناب فاطمه آسمون در تاریخ July 6, 2006 2:10 AM

3-

راستی خیلی ضایع است بعد شش هفت روز آدم تبریک تولد بگه؟ خب خدایی اش آره دیگه! اما اشکال نداره. برای آرزوی سلامتی و شادی و رضایت از خود و زندگی و راه رفته و راه انتخاب کرده و... هیچ وقت دیر نیست! خیلی مبارکا باشه!


نوشته جناب فاطمه آسمون در تاریخ July 6, 2006 2:20 AM

4-

سلام. اگر این رو در راستای پست قبلی نوشتی پس بسم الله، می بنوش :)


نوشته جناب سجاد در تاریخ July 6, 2006 6:22 AM

5-

خیلی قشنگ بود
امیدوارم همیشه در راه حضرت محمد و امام زمان گام بردارید
یا علی


نوشته جناب ف-ا در تاریخ July 8, 2006 7:17 AM

6-

ياهو
اللهم عجل لوليك الفرج
گرچه وصالش نه بكوشش دهند...هرقدر اي دل كه تواني بكوش...
خيلي زيباست... انتخاب خوبيه براي آغازي نو
پايدار باشيد
التماس دعا-ياحق


نوشته جناب خنده ي تلخ در تاریخ July 9, 2006 2:28 AM

7-

مهم این نبود که کی میخونه مهم این بود که پته هه بر آب میرفت


نوشته جناب maHidoodi در تاریخ July 13, 2006 12:28 AM


نظر شما