سلام. خب من متد شما رو به کار گرفتم. نتیجه هم منفی بود. یعنی مطمئنا من بیست سال دیگه از الانم راضی نخواهم بود. اما وقتی دنبال علتش می گردم می بینم همه چیز هم دست ما نیست. مخصوصا توی این مملکت که خودتون بهتر می دونید...

اگه یه دیتا بیس کوچولو تو میکروسافت اکسس در مورد محاسبه بیوریتم میخوای که کاملاً هم فارسی باشه میتونی از اینجا دانلود کنی :
http://www.box.net/public/edfo8urhzx

اگه یه دیتا بیس کوچولو تو میکروسافت اکسس در مورد محاسبه بیوریتم میخوای که کاملاً هم فارسی باشه میتونی از اینجا دانلود کنی :
http://www.box.net/public/edfo8urhzx

مسئله اينه كه اگه خودتو بذاري جاي خود چهل سالگيت چيزي بيشتر از الان كه نميدوني. و لذا الان همون تصميمي رو ميگيري كه اگه چهل ساله باشي و همين مقدار اطلاعات و تجربيات رو داشته باشي. خودتو نپيچون جانم. كاري كه الان فكر ميكني درسته رو انجام بده. اما سطح اطلاعاتت رو هم تو هميني كه هستي نگه ندار. به اين ميگن زندگي

خوش زي

سلام .به نکته خوبی اشاره کردی
می دونی من اعتقاد دارم اگه آدما یه خورده واقع بینانه تر به زندگی به مسائل دور برشون نگاه کنن بهترم می تونن برای آیندشون تصمیم بگیرن .نمی خوام منکر احساسات بشم اما به این نتیجه رسیدم که اگه نخوام حسرت گذشته هامو بخورم باید این دو تا رو از هم جدا کنم .زندگی همون چیزی که می بینییم نه اون چیزی که تو ذهنمون داریم .پس شعار من آیندنگری = واقع بینی
(اگه حالابتونیم به اون چیزای که می خوایم برسیم آیندمونو هم می تونیم چشم بسته تصور کنیم ) من از حرفای کلیشه ای بدم میاد .

به نظر من برعكس اون چيزي كه در يكي از متنها اومده منظور از قسمت كه بعضي از آدمها به اون اعتقاد دارن و با اون مخالفت شده همون موجهاي مثبت در زندگي آدمهاست و به عبارت موقعيتهايي كه خداوند بر سر راه آدمها قرار ميده كه اون بستگي به آدمها داره كه از اون كمال استفاده را بكنن يا از اون به هر دليلي بگذرن، البته بعضي ها از اون تعبير ديگري رو برداشت مي كنن و هيچ گونه اراده و تلاشي از خود نشان نمي دهند كه من با آنها مخالفم و جزو خرافه گرايان مي دونمشون ولي خودم به قسمت كه همون انر‍‍ژي مثبت و آدم بايد از اون بهترين بهررو بگيره خيلي اعتقاد دارم. البته اين قسمت رو به دو قسمت تقسيم مي كنم:1-اول موقعيت يا همون قسمت اتفاق ميوفته و اون بستگي به اين داره كه از اون بهرهبرداري بشه يانه2- اراده و تلاش هست ولي قسمت يا همون موقعيت براي شخص پيش نمي ياد.
در مورد بحث 40 سالگي به نظر من آدم نمي تونه خودشرو توي اون سن ببينه يعني غير منطقي يا حداقل براي مني كه تمام مراحل زندگيمو با كمال دقت جلو ميرم و تا به حال از كارهاو تصميماتي كه گرفتم پشيمون نيستم غير منطقي هست
من با اين روش مخالفم چون آدمها بر اساس شرايط و موقعيتهاشون تصميمات زندگيشون رو مي گيرن و من فكر نمي كنم كه در سن 40 سالگيم خودمو بخاطر چيزي بخوام سرزنش كنم چون همه كارهام رو حساب و كتاب، فقط شايد از اينكه چرا بعضي شرايط سر راه من قرار نگرفتن كه اون هم دست من نبوده فقط فكر كنم.(البته اين نظريه فقط راجع به خوم بود)

salam . bad nabud . by