.: LostLord :.

یه بزرگی یه جمله نه چندان معروفی داره که میگi:
"از اینکه بعضی از مردم گمان کنند بزرگوار و بزرگ منش هستم متنفرم و گاهی از این برداشت خودم هم حالم از خودم به هم میخورد ولی از درون خوشحال میشوم و احساس و بزرگی و جلال و غرور میکنم!"

خواستم بگم احساس نکبتیه!!

خانم/آقا محترمه/محترم عارضم که این گوگل کروم ریزه میزه خیلی باحال و جمع و جور و خلوت و ناز و ساده و تمیزه
اگر بخوام تخصصی تر این مرورگر وب گوگل رو تشریح کنم باید در حیطه ی رشته ی تحصیلیم بگم که یه نورانیت خاصی هم داره که در وصف نگنجد
خلاصه که از دستش ندید
حتی اگر یک صفحه ی ساده مثل خود گوگل رو باهاش باز کنید یه نوشابه هم همزمان براتون باز می‌کنه!

بعد خب این هم یکی از همون صدهزار بهانه ساده و خود خر کردن است به جهت خوشبختی ولاغیر
خوشمان آمد‍‍!
همین

یه مرد هوس باز تا چه حد میتونه یه زن یا شایدم چندین زن بدبخت و بی پناه رو دنبال خودش بکشونه و ازش همه جوره سوء استفاده کنه و بعد که سیر شد و یاد زنش و بچه‌هایی افتاد که هشت سال ولشون کرده بوده با این زن بی‌نوا یا زن‌های بینوای دیگه قطع رابطه کنه و بعد اون زن چیکار میتونه بکنه به عنوان تلافی؟
زن و بچه‌های تازه خوشحال شده ی این آقا که فکر می‌کنن مرد خانواده به راه اومده و برگشته سر خونه و زندگیش وقتی از ماجرا باخبر می‌شن ...
خیلی داستان غم انگیزیه ولی خب واقعیت داره
همین اطراف
یه خانواده هست که متلاشی شده و آدمهاش دارن به زور کنار هم و زیر یه سقف زندگی می‌کنن
حاج آقای قصه هم میلیاردره
حاج آقاست
برو و بیایی هم داره
ولی ... نون رو به معنای حقیقی کلمه دارن می‌زنن توی خون و می‌خورن
حتی دیدن تشنج و تنش و داغونی ِ روحشون عذاب آوره
خدایا شکر
به خودم می‌گم کاش می‌شد زندگی و حالت‌های الانشون رو توی گذشته نشونشون می‌دادن تا هیچوقت این اتفاقا نمی‌افتاد و حاج آقا طور دیگه‌ای رفتار می‌کرد
بعد خنده‌م می‌گیره ...
خب اینطوری همه معصوم می‌شدن که ...
حتماً ظرفیتش رو نداشتن
یا اصلاً شاید از آینده نگری سوء استفاده می‌کردن

اصلاً انگار این انسان نوع بشر، آدم بشو نیست ...

درست نمی‌دونم ولی یادمه اون قدیما از زبان یکی از بزرگان شنیدم که در زندگی هیچ لغزشی برایم گرانتر از لغزش زبان تمام نشد...
و البته این جمله ی حضرت علی که : هرگز از دست و زبان کسی که او را تحقیر نموده‌ای در امان نخواهی بود ...

و الان که بهش فکر می کنم، می‌بینم ریشه ی اینکه تازگی‌ها خیلی حرف‌ها پشت سرم زده می‌شه و یجورایی هر ننه‌قمری خوشش میاد اسمم رو به زبون بیاره و یه سری داستان پشت سرم ردیف کنه، همش برای اینه که یه نفر رو توی عالم بچگی (ده دوازده سالگی) و از روی جهل و احساس بامزگی تحقیر کردم و اون آدم یه گره و مشکلی با من پیدا کرد و دیگه فکر نکنم تا آخر عمر بتونم از دلش در بیارم ...
بگذریم
به هر حال نه برای اینکه از طرفش احساس خطر کنم یا اونقدر برام این قضایا گرون تموم شده باشه که بخوام به نحوی از خودم دورش کنم ... نه بابا ... خدای ما بزرگتر از این حرفاس که بذاره برام مهم باشه حرف‌های خاله زنکی!
فقط برای همینکه همیشه دوست داشتم ازش عذرخواهی کنم
و یادمه که بلافاصله بعد از این که اون حرف ناراحت کننده رو زدم پشیمون شدم
و راستش اصلاً نمی دونم اینجا رو می‌خونه یا نه ...
فقط از اونجایی که شنیدم بنابر خونده‌های اینجا رفته پشت سرم صفحه گذاشته، می‌خوام همینجا بهش بگم منم بابت مشکلاتی که برام درست کردی بخشیدمت و ازت می‌خوام که تو هم من رو ببخشی
با شمام خانم م.ب.
کاش ایمیلت رو داشتم تا بهت بگم اشتباه میکنی و چیزایی که گفتی همه غلط بوده
-----------
پ.ن: دلیل نداره اینجا فقط یه چیزی بنویسم که همه بخونن!
این یه پست شخصیه برای یکی از بستگان!!
همین!

دارم توو دلم می‌گم: گفتمش تاجر چه تجارت می‌کنی؟

گفت: با کاروان ریا، نماز و روزه و واجبات و مستحبات و تکلیف می‌برم به ناکجا آباد، به طمع بهشت ...

مثل همیشه یهو بی مقدمه تلویزیون روشن می‌شه

یه نفر می‌گه: نگاه کن تو رو خدا! ببین چطور با اینهمه پرژکتور و فیلتر نور و بوم صدابرداری و ریل و دو تا دوربین و دکور الکی داره با هنرمندی تمام بازی می‌کنه!!

بازم یجوری که کسی نشنوه توو دلم می‌گم: این که هنر نیست ... هنرمند آدمایی هستن که ادعای ایمان به خدا می‌کنن و می‌گن همه جا هست و فریاد نزدیک بودن حضور خدا - حتی نزدیکتر از رگ گردن - رو به آسمون بلند می‌کنن ولی مردم که نباشن نقش عوض می‌کنن و شیطان مجسم می‌شن و هرکاری می‌کنن که مالکیت یه بخش دیگه از شهوات زمین و ثروتش رو داشته باشن و انگار نه انگار که کی بودن ... به قول حبیب "طبیعی رفتار می‌کنن"

فکر کنم حرف دلم رو همه می‌شنون که ساکت می‌شن و هیچی نمی‌گن ...

دارم به اصطلاح ِ "جور تنهایی کشیدن ِ " سوشیانت فکر می‌کنم ...

ماه رمضون نزدیکه ... نزدیکیش رو می‌شه حس کرد ...

باز مهمان لبت در رمضانم چه کنم؟