1. شبیه ساز دستگاههای بازی برای ویندوز
   • شبیه ساز دستگاه ATARI یکی از محبوبت ترین دستگاههای بازی در دنیا بود. (توی ایران بازی هواپیماش به نام River Raid خیلی معروف بود) (شبیه سازها: PCAE و Stella* و z26 -- بازیها: CoolROM)
      
   • شبیه ساز دستگاه Game Boy وGame Boy Color و Game Boy Advance (یک دستگاه بازی که در دست میگیرن و بازی میکنن یعنی خودش صفحه نمایش داره و نیازی به وصل کردن به تلوزیون نداره.) (شبیه سازها: BoycottAdvance و No$gba و Visual Boy Advance - بازی ها: CoolROM)
      
   • شبیه ساز دستگاه Super Nintendo یا NES یا SNES که مخفف Super Nintendo Entertainment System بود و توی ایران به میکرو معروف بود. بازی محبوب برادران ماریو (Mario Bros) از مشهورترین بازیهای نینتندو بودند. (شبیه سازها: Snes9x و ZSNES* - بازیها: CoolROM)
      
   • شبیه ساز دستگاه SEGA - جالبه که هنوز هم توی بازار توپخونه تهران به فروش میره. با بازی Mortal Combat 3 خیلی معروف شد. (امولاتورها:Gens32 و Gens و Fusion - بازیها: CoolROM )
      
   • شبیه ساز Nintendo 64 (این دستگاه خیلی جالبه - بازی های سه بعدی داشت و خیلی هم گرافیک تمیزی ارایه میکرد) (شبیه سازها: Project64* و 1964 - بازیها: CoolROM)
      
   • شبیه ساز Play Station 1 - یکی از پر طرفدار ترین دستگاههای بازی در ایران است که شبیه سازهای خیلی خوبی هم براش نوشته شده. از بازیهای پر طرفدارش Tekken 3 بوده است.(همه بازیهای PS1 روی CD هستند.)
      
   • شبیه ساز Play Station 2 (هنوز امولاتوری که بتونه بازیهای PS2 رو اجرا کنه ساخته نشده، ولی یک کارهایی تو این زمینه انجام شده. مثلا تونستن خودشون دمو و بازیهای ساده برای PS2 بنویسن و روی شبیه سازهای خودشون اجرا کنن) (چند امولاتور مقدماتی: PCSX2  و NeutrinoSX2  و PS2emu)
   • در مورد شبیه ساز XBOX هم تقریبا اوضاع مثل PS2 هست ولی با این تفاوت که شبیه سازهای مختلفی نوشته شده که بر روی خود XBOX اجرا بشن و یه دستگاه دیگه رو شبیه سازی کنه و تازه یه پروژه ای هم هست که میخواد بازیهای XBOX رو چون ساختار خیلی نزدیکی به فایلهای EXE ویندوز دارن، با تبدیل کردن، اونها رو توی ویندوز و بدون امولاتور اجرا کنه.  (شبیه ساز: Xeon )
      
2. شبیه ساز کامپیوترهای مختلف برای ویندوز
   • شبیه ساز Amiga (شبیه ساز: WinUAE )
   • شبیه ساز کمودور 64 (شبیه سازها: CCS64 و Hoxs64 - بازیها: C64.com)
   • شبیه ساز Apple Macintosh (شبیه سازها: Basilisk II و Ardi و vMac و PearPC* بهترین امولاتور- حتی میتونه MacOSX رو هم اجرا کنه)
   • شبیه سازهای چندکاره - این شبیه سازها در اصل شبیه ساز یک کامپیوتر مجزا تحت ویندوز هستند و میشه بعد از راه اندازی، هر سیستم عاملی که خواستید روشون نصب کنید. البته هر سیستم عاملی که روی کامپیوترهای شخصی (PC) نصب میشه، یعنی Mac OSX رو معمولا نمیشه روش نصب کرد. (که اخیرا یک سری هکر این کار رو کردن و یک Mac OSX رو جوری هک کردن که بتونه روی PC هم نصب بشه و اسمش رو گذاشتن Mac OSx86 یا بطور خلاصه OSX86 (کنایه از X86 که به سری پردازنده های اینتل مثل 386، 486 و ... میگن) (کامپیوترهای مجازی: VMware Workstation* وMicrosoft Virtual PC 2004 وQEMU و Parallels Workstation )
      
3. شبیه ساز سیستم های مختلف تحت سیستم های مختلف
   • شبیه ساز برنامه های ویندوز تحت Linux (معروف به Wine - به معنیش زیاد توجه نکنید ترکیبی از دو کلمه WIN+Emulator میباشد)
   • نیمه شبیه ساز لینوکس تحت ویندوز. (معروف به Cygwin - با این مجموعه، خیلی از دستورات و برنامه های تحت لینوکس رو میشه در محیط ویندوز داشت.)
   • و غیره... (این و غیره یعنی کم آوردم، چیز دیگه ای یادم نمیاد...)

اصطلاحات لازم در زمینه شبیه سازها:

• Bios: هر سیستم سخت افزاری معمولا یک برنامه راه انداز داره (یک چیزی شبیه سیستم عامل ویندوز یا DOS در نظر بگیرید) که داخل دستگاه در یک IC سخت افزاری ذخیره میشه. وقتی که شما دستگاه رو روشن میکنید، این برنامه از روی IC مورد نظر خوانده شده و اجرا میشه.
  امولاتورهای موجود برای دستگاههای قدیمی تر تقریبا میتونن خودشون این بایوس رو شبیه سازی بکنن ولی در دستگاههای پیشرفته تر (یعنی از PS1 به بعد) شما حتما به بایوس برای اجرا شدن احتیاج دارید.
  در امولاتورهای جدید(مثل شبیه ساز PS1) شما احتیاج به یک BIOS دارید. یعنی یک نسخه از برنامه ای که در IC داخلی Play Station قرار داره. اگر شما هم پاستوریزه هستید و فقط کارهای قانونی میکنید، باید یک دستگاه PS1 بخرید. یک کیت مخصوص کپی کردن IC رو بخرید. با پیچ گوشتی چهارسوی ریز شماره 4 بیوفتید به جون دستگاه و اون رو باز کنید. توجه کنید که در این عمل از چکش استفاده نکنید... بعد IC مزبور را از محل خود با زور کنده و با دستگاه IC کپی کن، محتوای اون رو کپی کنید روی کامپیوتر.
  از اونجایی که هر چیز پاستوریزه ای مثل شیر هم اگه یک هفته بمونه خراب میشه و اگه حال این همه کار رو ندارید، میتونید با یک کم جستجوی زیبا با Google یک نمونه از BIOS دستگاه Play Station رو پیدا کنید.
  همونطور که میدونید من پاستوریزه و هموژنیزه بوده و چون در پاکتهای چندلایه مخصوص نگه داری مواد غذایی مثل Tetra Pack نگهداری میشوم، خراب نمیشوم و به شما نخواهم گفت که اسم بایوس های معمول Playstation رو یا «SCPH7502.BIN» یا «SCPH1001.BIN» میگذارن.
  
   
• ROM: تا قبل از ظهرو CD ها در صنعت بازی کامپیوتری، تقریبا تمام دستگاههای بازی، برنامه ها و بازیهای خودشون رو روی IC های مختلفی که در بسته بندیهای پلاستیکی قرارداشتن و تنها پایه های اونها بیرون بود ذخیره میکردن. مورخان اینگونه نگاشته اند که این بسته ها را در ایران، «خشاب، کارتریج، یا حتی نوار» هم گفته اند. حتی شنیده های حسن آقا، بقال سرکوچه ما حاکی از آن است که گاهی نوارهای! آتاری را بر حسب تعداد بازی داخلشان به اسامی 32 لبه و 64 لبه و ... نیز مزین نموده اند.
  در لیست بالا در قسمت شماره 1، تمام دستگاههای قبل از Play Station 1 از نوع حافظه های کارتریجی یا IC بودند و بازیهای خودشون رو روی IC ذخیره میکردند.
  و دوباره از اونجایی که آدمهای مفسد و خدا نشناس روی زمین زیاد پیدا میشن، یک سری از اونها نه تنها این بازی ها رو جهت ثواب اخروی و اجر دنیوی از روی IC کپی نمودند، بلکه اونها رو بر روی اینترنت هم کپی کرده و باعث گمراهی جمیع خلق الله نیز شده اند.
  خلاصه مطلب اینکه با یک کم جستجو به دنبال ROM برای دستگاههایی مثل Sega، ATARI، SNES و یا حتی Super Nintendo میتونید به راحتی بازیهای قشنگی پیدا کنید.
  خیلی معمول نیست که به بازیهای Play Station و غیره که بر روی CD بودن ROM گفته بشه. ولی توی بعضی سایتهای بی سوات دیدم
   
• ISO: اگر با برنامه های رایت CD کار کرده باشید، احتمالا باید با Image گرفتن آشنا باشید. Image گرفتن یعنی اینکه یک کپی برابر اصل از CD بگیرید. Image گرفتن هم با کپی کردن این تفاوت رو داره که در کپی کردن شما فایلها رو دونه به دونه و شاخه به شاخه میخونید و کپی میکنید. در Image گرفتن، فایلها خونده نمیشن، بلکه سطح CD از ابتدا تا انتها، بدون در نظر گفتن اینکه چه چیزی وجود داره خونده میشه و ذخیره میشه. ISO به پسوند استاندارد Image ها گفته میشه و معمولا بازیهای Play Station و غیره که بر روی CD بودن رو اگه کپی کرده باشن، با فرمت ISO ذخیره کردن.
  با اینکه بازیهای Play Station حجم خیلی زیادی دارن، بعضی سایتها، بازیهای Play Station یا حتی PS2 و XBOX رو هم بصورت ISO در اختیار دیگران قرار میدن. (شاید سایتها کم باشن ولی در شبکه های P2P که با برنامه هایی مثل eMule یا Kazaa میشه بهشون وصل شد خیلی زیادن)

اینها رو تا اینجا داشته باشید تا در قسمت بعد شبیه سازی Play Station 1 رو در کامپیوتر، به چشم خودتون ببینید.