نوشته های قبلی
یكی بود یكی نبود، حدود 4 یا 5 سال پیش بود كه یه سری آدم باحال نشستن و شروع كردن به فكر كردن. آخه میدونی ننه جون، توی این دوره زمونه فكر كردن واقعا حس و حال میخواد، كمتر كسی پیدا میشه كه بشینه فكر كنه. همه به یه فرهنگ عادت كردن و اون هم اینه كه همه چیز رو «باری به هر جهت» و «دم را غنیمت دان» میدونن.
حالا بگذریم، اونها فكر كردن كه چطوری میشه فایلهای موسیقی كه دوست دارن رو به دیگران قرض بدن، مثلا اگه یكی از یه آهنگ خوشش اومد، چطوری میتونه اون رو به دیگران هم بده؟
راهی كه به ذهنشون رسید خیلی عالی و قشنگ بود، اونها تصمیم گرفتن یك برنامه بنویسن كه هر كسی آهنگ خواست اون رو اجرا كنه، بعد این كامپیوتر هم جزو یه شبكه خیلی بزرگ قرار میگیره (البته این كامپیوترها كه برنامه رو اجرا میكنن باید به اینترنت وصل باشن)، اونوقت هر كس هر آهنگی دلش خواست رو به اشتراك میذاره، یعنی چی؟ یعنی هر كسی توی دنیا كه این برنامه رو داشته باشه میتونه اون آهنگ رو ببینه و دانلود كنه.
اینطوری وقتی این برنامه رو اجرا میكردی انگار چندین هزار گیگابایت موسیقی روی كامپیوتر هست، فقط باید دانلودش میكردنی و ...
القصه، جونم براتون بگه كه یه سری آدم از خدا بیخبر اومدن و در این برنامه رو تخته كردن، چرا؟ آخه این جوونهای نازكتر از گل رو دادگاهی كرده بودن، گفته بودن شما باعث شدین موسیقی بصورت قاچاقی بین همه پخش بشه، البته معلوم بود كه یكی دوتا شركت بزرگ كه سی دی موسیقی میفروختن ضرر كرده بودن و از این جوونها شكایت كرده بودن (بین خودمون بمونه یكیشون همین شركت Sony بود، كه زیر شاخه همون سونی هست كه تیلیویزیون درست میكنه.)
بالا رفتین ماست بود قصه ما راست بود...
این قصه كه خوندین سرگذشت غمانگیز برنامه و شبكه «Napster» بود. یه برنامه كه واقعا توی اینترنت كولاك كرد، حتی یادمه كلی آهنگ ایرانی رو میشد توش پیدا كرد. یعنی هر كسی كه اینترنت داشت (و البته اون موقع توی ایران خیلی زیاد نبودن) آهنگاش رو با دیگران به اشتراك گذاشته بود و دیگران هم میتونستن از اون استفاده كنن. حالا دوباره نپستر راه افتاده ولی پولی شده.
بعد از بسته شدن شبكه Napster، شبكههای جایگزین مثل قارچ سعی كردن جای این عزیز تازه مرحوم رو بگیرن. حالا بعد از این همه سال یكی دو تا شبكه خودشون رو از بقیه جدا كردن و سری توی سرها باز كردن. برای استفاده از این شبكهها كافیه اینترنت داشته باشین و یكی از برنامههای مربوطه رو دانلود كنید. (میتونید مثل شبكه یاهو مسنجر تصور كنید، كافیه مسنجر رو بگیرین و بعد اجرا كنید تا به جمع كسانی كه مسنجر دارن وصل بشین).
معروفترین این برنامهها كه میتونن شما رو به این شبكه متصل كنن عبارتند از
«
LimeWire
»، «Morpheus
»، «Kazaa» و «
iMesh»
همه این برنامهها خودشون رو به یه شبكه متصل میكنن و توی این شبكه علاوه بر این كه شما میتونید موسیقی به اشتراك بزارین، میتونید كلی بازی، فیلم، برنامه و كتاب پیدا كنید. مثلا بعضیها آخرین نسخه اكثر فیلمهای روز رو بعد از كپی از روی «DVD» و تبدیل به فایلهای با كیفیت بالای «DivX» (همونطوری كه قبلا توضیح دادم...) روی این شبكه گذاشتن.
خیلی از كتابهای خوب هم توی این شبكه مفت و مجانی در اختیار خاص و عام قرار گرفته كه همه میتونن حالش رو ببرن و صفا...
من بعد از مدتی كار با چندتایی از این برنامهها بالاخره یه نسخه گیر آوردم كه تقریبا میشه گفت امكاناتش از بقیه بهتره. البته این نسخه یك نسخه «Hack» شده است، یعنی سازندگانش نیومدن از اول برنامه رو بنویسن، بلكه یكی از برنامههای خیلی معروف به اسم «Kazaa» رو گرفتن و با روشهای «مهندسی معكوس» یه سری تغیرات روش دادن، مثلا یه موردی كه بعدا توضیحش رو میخونید، جستجو به دنبال یك فایله، توی نسخه اصلی «Kazaa» شما حق دارین بعد از تایپ كردن یك كلمه و زدن دكمه «Search» یك بار دیگه هم به دنبال اطلاعات بگردین، ولی توی این نسخه هك شده خود برنامه بطور خودكار مدام به دنبال چیزی كه شما میخواین میگرده. (حالا جزئیاتش بمونه برای بعد.)
شبكه «Kazaa و مشابهاش» چطور كار میكنه؟
به عكس روبرو نگاه كنید، در قسمت بالا یك كامپیوتر رو میبیند كه داره برای یه كامپیوتر دیگه یه فایل میفرسته. همونطور كه حتما تا حالا از اینترنت فایل گرفتین و دیدین، اگه یه وقت كامپیوتر (یا سایتی) كه دارین ازش فایل میگیرین بنا به دلایلی دلش نخواد فایل رو به شما بده، یا اصلا برای چند لحظه قطع بشه، شما دیگه فایل رو از دست میدین و نمیتونید دانلودش كنید و باید بگردین یكی دیگه رو پیدا كنید كه این فایل رو داشته باشه و ازش فایل رو بگیرید. این روش معمول گرفتن فایل از یك كامپیوتر دیگه یا یك سایت اینترنتی هست.
توی قسمت پایین، یك نمای كلی از شبكههایی مثل «Gnutella» كه «Kazaa» از اون استفاده میكنه رو میبیند. این شبكه اینطوری كار میكنه كه وقتی شما «Kazaa» (یا هر برنامه مشابه كه با این شبكه كار كنه) رو اجرا كنید، برنامه بطور خودكار به یكی از سوپر گرههای (Super Nodes) این شبكه متصل میشه و لیست فایلهایی رو كه میخواین به اشتراك بزارین برای این سوپر گره ارسال میكنه. یعنی از این به بعد هر كسی داخل این شبكه از سوپر گره بخواد كه دنبال یه فایل براش بگرده، سوپر گره توی لیستش (كه حالا فایلهای شما هم بهش اضافه شده) به دنبال فایل مورد نظر میگرده و اگه گیر بیاره، باز هم بطور خودكار، آدرس اون كامپیوتری كه این فایل رو داره بهش میده. بعد هم اگه بخواد یك ارتباط مستقیم بین كامپیوتر شما و اون برقرار میشه و میتونه اون فایل رو بگیره.
مثال: به شكل شبكه قسمت پایین توجه كنید. فرض میكنیم كامپیوتر سمت راست به شبكه متصل شده و اسم فایلهایی كه دلش میخواد به اشتراك بزاره برای سرور (سوپر گره) ارسال كرده (همون كامپیوتر وسطی در شكل نقش سوپر گره رو بازی میكنه و لیست فایلها رو نگه میداره. حالا ایشون، یعنی كامپیوتر سمت راست دنبال یه برنامه به نام «خرسی خرسی» میگرده (بابا این مثالهستش نرین دنبال همچین برنامهای، وجود نداره..) سرور داخل لیست خودش دنبال «خرسی خرسی» میگرده و میبینه، كامپوتر سمت چپ كه از قضا یكی دو ساعتی هست به شبكه وصله و لیست فایلهاش رو برای سوپر گره ارسال كرده اون فایل رو داره. پس آدرس اون كامپیوتر رو برای كامپیوتر سمت راست ارسال میكنه و كامپیوتر سمت راستی هم بطور خودكار شروع میكنه به گرفتن فایل.
بقیه مطلب رو، كه طریقه كار با این برنامهها است رو در قسمت بعد بخونید...
نوشته جناب lost در تاریخ: August 12, 2004 8:00 PM
لینک دنبالک: http://www.lostlord.com/cgi-bin/mt4rc2/mt-tb.cgi/446