خیلی ها از اینترنت استفاده میکنن و خیلی ها هم ایمیل دارن. بعضی هاشون که فکر میکنن ایمیل یعنی Yahoo و بعضی ها که از اون جماعت کافر دسته اول هم بدترن، فکر میکنن اینترنت یعنی یاهو!
باور کنید، خیلی ها رو دیدم که به محض اینکه به اینترنت کانکت میشن، اول تایپ میکنن:
(با سرعت بسیار پایین خوانده شود)
« د بـــــلــــــیـــــــو د بـــــلــــــیـــــــو دبـــــلــــــیـــــــو . یــــــاهـــــو . کـــــا م » بعد شروع میکنن به تایپ کردن آدرس سایتی که میخوان برن. چون فکر میکنن، یاهو یعنی شروع اینترنت.
یکی از کارهایی که اکثر افرادی که به اینترنت وصل میشن انجام میدن، همانا چک کردن ایمیلهاشونه، چون یا کار دیگه ای ندارن یا اینکه میخوان ببینن شاید توی ایمیل هاشون چیز جالبی پیدا بشه.
چک کردن ایمیل، از یک طرف صواب داره، و از طرف دیگه، با این تبلیغات بی ربط یاهو، بعضی وقتها کباب هم داره :)
قبلا تبلیغاتش به قواره یک کف دست بود، ولی جدیدن که دیگه شاهکار شده، چون میخواد حجم ایمیلش رو ببره بالا (میخواد یک گیگابایتش کنه) تبلیغ میزاره اندازه نصف نون سنگک. حالا زمان زیادی که برای باز کردن و چک کردن هر کدوم از ایمیل ها از خلق الله حروم میشه، بماند.
اگه دیده باشین، توی همه ویندوزها یه برنامه هست به نام Outlook Express، احتمالا هم تا حالا از خودتون نپرسیدین که این چیه، چون از وقتی چشمتون رو باز کردین این موجود بی خاصیت اینجا بوده و هیچ کاری هم نمیکرده، و دیگه تقریبا بدنتون نسبت به اون بی حس شده و دیگه اصلا نمیبینیدش.
از شوخی گذشته این موجود بی خاصیت، کودن، خنگ، یکی از دوستان مورد علاقه من است. میخوام توی این برنامه شما رو با این دوست گرامی آشنا کنم، شاید که شما نیز از بندگان خاص درگاه او گردید.
Outlook چیه و به چه درد میخوره؟
Outlook یا Outlook Express یه برنامه است که به درد چک کردن ایمیل میخوره (زرشک، این رو که خودمون میدونستیم...).
جور اول: ایمیل های کَشکَکی (Kashkaki)
راستش، تقریبا همه با Yahoo یا Hotmail آشنا هستن. به اینجور ایمیل ها میگن «ایمیل مبتنی بر وب» یا «Web Based Email». توی این ایمیل ها شخص کاربر باید، یه آدرسی رو توی اکسپلورر خودش تایپ کنه و توی صفحه ای که میاد، مشخصات خودش، از جمله اسم کاربری و رمزش رو بزنه، بعد خود اون سایت از طریق دسترسی به ایمیل طرف، کل محتویات صندوقهای پستیش رو بهش نشون میده.
این جور ایمیل ها طرفداران زیادی داره، چون اولا به هیچ برنامه خاصی نیاز ندارن، همه جا هم میشه ازش استفاده کرد و یادگیری شون هم خیلی ساده است و هیچ چیز سختی هم معمولا توی اونها نیست، دوما هم نداره، لطفا سوال نکنید.
اگه فکر میکنید این شرکتهایی مثل Yahoo و Microsoft (همون که Hotmail مال اونه)، که میان ایمیل مجانی به مردم میدن، طرفدار حقوق بشرن یا با آزادی اندیشه موافقن که این همه لطف میکنن و کل دنیا رو از این خدمات رایگان بهره مند میکنن، باید بگم یک کم اشتباه میکنید. این شرکتها فقط به دنبال سود خودشون هستن، از چه راهی؟! خیلی ساده است: صنعت تبلیغات الان یکی از سود زا ترین صنایعه. تبلیغ به چند طریق برای این شرکتها درآمد درست میکنه:
جور دوم: ایمیل های پَشمَکی (Pashmaki)
اون دسته از کافرانی که هنوز ایمان نیاوردن که به جز یاهو، ایمیل میتونه جور دیگه ای هم باشه، نوشته های زیر را بخوانند، باشد که ایمان آورند:
جور دوم ایمیل ها به POP3 (Post Office Protocol 3)مشهوره. (من که میخونمش: پاپ تری) این جور ایمیل که خیلی هم قدیمیه (از خود اینترنت هم قدیمی تره، چون تا قبل از تشکیل شدن اینترنت توی شبکه های محلی، دانشگاهی و نظامی هم از اون استفاده میشده) ولی به علت اصول و مبنای کاربردی قشنگش هنوز که هنوزه دوام آورده.
حالا از کجا POP3 گیر بیاریم؟! بعضی از سایتها بعد از ثبت نام به شما اجازه میدن، از سرویس POP3 اونها استفاده کنین. یادمه اون قدیم ندیما، یعنی حدود پنج سال پیش، یاهو هم POP3 رایگان میداد ولی بعد پولیش کرد. ای نامرد.
POP3 از نظر کاربر، یک کم تجهیزات بیشتری میخواد، یعنی کسی که میخواد ایمیل POP3 داشته باشه، لازمه که یه برنامه POP3 خون داشته باشه، البته همیشه از نسخه 3 ویندوز (مربوط میشه به عهد دقیانوس دوم)، یه همچین امکاناتی بوده، ولی هیشکی ازش استفاده نمیکرده. توی ویندوزهای 98 و ME و 2000 و XP و Longhorn این برنامه به اسم Outlook Express مشهوره. البته اگه ویندوز 98 یا ME یا 2000 داشته باشین و روی کامپیوترتون Explorer 6 رو نصب کرده باشین، نسخه این برنامه 6 میشه وگرنه، باید نسخه 4 یا پنج داشته باشین که یک کم از نظر امنیتی مشکل داره (در این زمینه توی قسمت بعد بیشتر صحبت میکنیم).
روش کار POP3 به این صورته که شما برنامه POP3 خون رو اجرا میکنید و دکمه «Send and Recieve» رو میزنید. این برنامه خودش به سرور مورد نظر وصل میشه، همه ایمیل های شما رو از سرور دریافت میکنه، بعد همه اونها رو از سرور پاک میکنه. بعد از اینکه همه ایمیل ها رو از اینترنت دریافت کرد، شما میتونید با خیال راحت از اینترنت خارج بشین (به لهجه شیرین اصفهانی بخوانید: بقولی بچه ها گفتنی DC کنید). همه ایمیل های شما الان روی کامپیوترتون ریخته شده و میتونید با خیال راحت هر وقت که دلتون خواست بخونیدشون و بهشون جواب بدین.
با این روش، نه تنها در هزینه تلفن (چون اصولا اینترنت خونگی از خط تلفن استفاده میکنه، مگه اینکه شما ...) صرفه جویی میشه، بلکه آرشیو کل نامه هایی که دریافت کردین، ارسال کردین و یا جواب دادین برای مراجعات بعدی باقی میمونه. این روش برای شرکتها هم مناسب ترین روشه، چون معمولا لازمه که توی یه شرکت از نامه های ارسالی و دریافتی، اطلاع کامل داشته باشن.
جورهای دیگر: ایمیل های آبَکی (Abaki)
یه سری ایمیل دیگه هم هست، مثل IMAP یا Telnet Based که چون تقریبا منقرض شدن، دیگه باهاشون کاری نداریم. (البته IMAP یه سری کاربردهای خاص، مثلا در برنامه نویسی شبکه مثل PHP یا ASP داره که بحث موضع ما نیست)
روش استفاده از Outlook و مشابهاش رو در برنامه بعد بخوانید.